روشهای متداول پردازش چرخ دنده عبارتند از: آسیاب کردن، آسیاب کردن، تراشیدن، تراشیدن، شکل دادن و تولید آسیاب.
دندانه های فرز: استفاده از فرزهای مدول دیسکی یا فرزهای انگشتی به روش فرم دهی تعلق دارد و شکل مقطع دندانه های فرز مطابق با شکل دندانه های چرخ دنده است. این روش دارای راندمان پردازش و دقت پردازش پایینی است و فقط برای تولید دسته ای کوچک تک تکه مناسب است.
سنگ زنی فرم: همچنین متعلق به روش فرم دهی است، زیرا چرخ سنگ زنی به راحتی پوشانده نمی شود، بنابراین کمتر از آن استفاده می شود.
حباب چرخ دنده: متعلق به پردازش روش نسل است و اصل کار آن معادل مش بندی یک جفت چرخ دنده مارپیچ است. نمونه اولیه صفحه دنده یک چرخ دنده مارپیچ با زاویه مارپیچ بزرگ است. به دلیل کم بودن تعداد دندان ها (معمولاً تعداد دندان z=1) دندان ها بسیار بلند هستند و کرمی با زاویه مارپیچ کوچک در اطراف شفت ایجاد می شود. دندان بیل تبدیل به یک اجاق گاز با لبه برش و زاویه تسکین می شود.
تراشیدن: تراشیدن روشی است که معمولاً برای سطوح دندان سخت نشده در تولید انبوه استفاده می شود. اصل کار آن استفاده از کاتر اصلاح برای مش بندی آزادانه با چرخ دنده مورد پردازش و از بین بردن براده های بسیار ریز از سطح دندان با استفاده از لغزش نسبی بین این دو برای بهبود دقت سطح دندان است. دندانهای اصلاح میتوانند دندانهای طبلی را برای بهبود موقعیت ناحیه تماس تشکیل دهندسطح دندان
شکل دهی چرخ دنده: شکل دهی چرخ دنده یک فرآیند برش چرخ دنده است که معمولاً علاوه بر سوراخ کردن چرخ دنده با استفاده از روش مولد استفاده می شود.
هنگام شکل دهی چرخ دنده، برش شکل دهنده چرخ دنده و قطعه کار معادل مش بندی یک جفت چرخ دنده استوانه ای است. حرکت رفت و برگشتی شکل دهنده چرخ دنده حرکت اصلی شکل دهنده است و حرکت دایره ای ایجاد شده توسط شکل دهنده و قطعه کار در یک رابطه متناسب معین، حرکت تغذیه شکل دهنده است.
چرخ دنده مولد: حرکت برش سنگ زنی چرخ دنده مولد شبیه به سنگ زنی است. این یک روش تکمیل شکل دندان است، به ویژه برای چرخ دنده های سخت شده، اغلب تنها روش تکمیل است.
دندان های آسیاب مولد را می توان با چرخ سنگ زنی کرمی، چرخ آسیاب مخروطی یا چرخ سنگ زنی دیسکی آسیاب کرد.
