فولادهای متداول مورد استفاده برای ساخت چرخ دنده ها عبارتند از فولاد کوئنچ و سکوریت، فولاد کوئنچ، فولاد کربوره و کوئنچ و فولاد نیترید شده. استحکام فولاد ریخته گری کمی کمتر از فولاد آهنگری است و اغلب برای چرخ دنده های بزرگتر استفاده می شود. چدن خاکستری خواص مکانیکی ضعیفی دارد و میتواند در گیربکسهای دنده باز سبک-استفاده شود. چدن انعطاف پذیر می تواند تا حدی جایگزین فولاد برای ساخت چرخ دنده شود. دنده های پلاستیکی اغلب استفاده می شود در مکان هایی که بار سبک و صدای کم مورد نیاز است، چرخ دنده های جفت شده معمولاً از چرخ دنده های فولادی با هدایت حرارتی خوب استفاده می کنند.
در آینده، چرخ دنده ها در جهت بار سنگین، سرعت بالا، دقت بالا و راندمان بالا در حال توسعه هستند و تلاش می کنند اندازه کوچک، وزن سبک، عمر طولانی و مقرون به صرفه و قابل اعتماد باشند.
توسعه تئوری چرخ دنده و فناوری ساخت، مکانیسم آسیب دندانه چرخ دنده را بیشتر مطالعه خواهد کرد، که مبنایی برای ایجاد یک روش محاسبه مقاومت قابل اعتماد، و مبنای نظری برای بهبود ظرفیت حمل بار-دنده ها و گسترش آن است. عمر چرخ دنده ها؛ توسعه توسط مشخصات دندان قوس نشان داده شده است. پروفایل دندان جدید؛ تحقیق در مورد مواد دنده جدید و فناوری جدید برای ساخت چرخ دنده؛ در مورد تغییر شکل الاستیک چرخ دنده ها، خطاهای ساخت و نصب و توزیع دما هنگام افزایش سطح تماس دندانه های چرخ دنده، به منظور بهبود ظرفیت باربری چرخ دنده تحقیق کنید.
اصطکاک، تئوری روانکاری و فناوری روانکاری کار اساسی در تحقیق چرخ دنده ها هستند. تحقیق در مورد تئوری روانکاری الاستو هیدرودینامیک، استفاده از روغن روان کننده مصنوعی را رایج کرده و به طور مناسب افزودنی های فشار شدید به روغن اضافه می کند که نه تنها می تواند ظرفیت باربری سطح دندان را بهبود بخشد، بلکه می تواند راندمان انتقال را نیز بهبود بخشد.
