برخلاف چرخ دنده‌ها و شفت‌های لگو که در زیر نشان داده شده‌اند، اکثر موتورها شفت‌های کاملاً گرد دارند. این کار اتصال چرخ دنده ها، قرقره ها و چرخ دنده ها را دشوار می کند.

روش‌های اصلی اتصال چرخ‌دنده‌ها به شفت‌ها عبارتند از: چسب‌ها، اتصالات پرس، سوراخ‌های متقاطع، فشرده‌سازی، پیچ‌های تنظیم، کلید‌ها، پیچ‌های پیچ‌خورده و بوشینگ‌های قفل مخروطی. اکثر برنامه های صنعتی از کلید و / یا پیچ های تنظیم استفاده می کنند. در حالی که چسب ها و اتصالات پرس معمولاً روی کاربردهای با گشتاور کم یا سرگرمی انجام می شوند.

بیایید هر روش را بررسی کنیم و مزایا و معایب آن را بسنجیم. من همچنین از اصطلاحات استفاده خواهم کرد. چرخ دنده‌ها، قرقره‌ها، چرخ دنده‌ها و بادامک‌ها، به جای یکدیگر، زیرا این مقاله به نحوه نصب دستگاه می‌پردازد، نه اینکه چه کار می‌کند.

چسب ها

چسب ها بیشتر در کاربردهای سرگرمی با چرخ دنده های پلاستیکی استفاده می شوند. نه تنها به این دلیل که چرخ دنده های پلاستیکی نمی توانند گشتاور زیادی را تحمل کنند، بلکه به این دلیل که اندازه شفت ها از نظر قطر کوچک باقی می مانند.

از آنجایی که قطر شفت، استحکام نسبی اتصال چسب را افزایش می‌دهد و در هنگام استفاده از مقاومت چسب محافظه کارانه 1000 psi (7 نیوتن بر میلی‌متر) و شفت فولاد C1018، استحکام شفت تقریباً برابر با 3/16 اینچ (5 میلی‌متر) است. 54 ksi، 370 مگاپاسکال).

نتیجه گیری: استفاده از چسب برای شفت های کوچک انتخاب خوبی است

همانطور که گفته شد، اکثر تولیدکنندگان چسب مقاومت برشی دور دست حداقل 1000 psi و برخی تا 3000+ psi را تبلیغ می‌کنند. آزمایش برش لبه با چسباندن دو میله لاغر بلند به همراه چسب در یک منطقه قابل اندازه گیری انجام می شود. انتهای میله ها تا زمان شکست از هم جدا می شوند. نیرو بر مساحت تقسیم می شود و نتیجه آن مقاومت برشی لبه است.

من معمولاً در مورد تعداد کم مقاومت برشی اعلام شده در اینجا طراحی می کنم زیرا عوامل زیادی در بازی وجود دارد که می تواند مقاومت واقعی را کاهش دهد. از جمله این موارد می توان به آماده سازی سطح، کاربرد سطح، دما و رطوبت اشاره کرد.

قبل از استفاده از چسب، باید سطوح قرقره و محور را با مقداری کاغذ ماسه (200-300 گریت) یا یک سوهان ریز صاف کنید. این باعث می‌شود که چسب‌های کوچکی به آن چسبیده شود. سپس می خواهید با یک پاک کننده تمیز و چربی زدایی کنید و سپس کاملا خشک کنید. من معمولاً دوست دارم از پاک کننده ترمز استفاده کنم زیرا آن را در اطراف دارم.

برای اینکه بفهمید آیا اپلیکیشن شما در برابر گشتاور اعمال شده مقاومت می کند یا خیر. از فرمول های زیر استفاده کنید.

در جایی که Area سطح بین شفت و قرقره است، d قطر شفت، L طول همپوشانی شفت و قرقره، F نیروی برشی داخلی بین شفت و قرقره، S است._sاستحکام برشی چسب است و T گشتاور اعمال شده (یا حداکثر گشتاور) است.

با استفاده از مقاومت برشی چسب متوسط ​​1000 psi، قطر 0.19 اینچ و طول همپوشانی 0.38 اینچ، می‌توانیم دریافتیم که حداکثر گشتاور ما 43.1 اینچ است.

استفاده از روش چسب برای اتصال قرقره به شفت سه اشکال اصلی دارد

همانطور که قبلا ذکر شد گشتاور توسط قطر و قدرت چسب محدود می شود

این قابلیت وجود دارد که شفت و قرقره خارج از مرکز و/یا عمود بر هم باشند. این را می توان با تحمل بین این دو به حداقل رساند، اما نه آنقدر محکم که تمام چسب را پاک کنید.

هیچ راهی برای تنظیم یا تعویض قطعات بدون احتمال آسیب رساندن به 1 یا هر دو جزء وجود ندارد. داشتن تنظیم مهم است و این روش به هیچ وجه اجازه آن را نمی دهد.

پرس اتصال

پرس فیتینگ یک روش آزمایش شده و واقعی برای اتصال چرخ دنده ها به شفت است. در صنعت راه‌آهن به‌عنوان روشی برای صرفه‌جویی در هزینه زمانی که مجموعه‌های چرخ‌ها فرسوده می‌شوند یا از هم دور می‌شوند، استفاده می‌شود.

جوش چرخ اصلی دارای قطر دقیق ماشینکاری شده است و سپس نوار نازکی از فولاد سخت شده در اطراف آن اعمال می شود. نوار یا "لاستیک" در واقع کوچکتر از سطح ماشینکاری شده است. این اجازه می دهد تا بند ارزان قیمت را هر از چند گاهی به جای کل مجموعه چرخ تعویض کنید.

ویدئوی زیر نشان می دهد که چگونه لاستیک با استفاده از حرارت از چرخ جدا می شود. با افزایش دما قطر باند منبسط می شود. چرخ (قطر داخلی) تقریباً به همان اندازه باقی می ماند زیرا جرم بسیار بیشتری دارد و گرما را سریعتر ساطع می کند.

در این مرحله، باند را می توان قطع کرد و باند جدید را با همان روش نصب کرد.

چون قفل مکانیکی روی آن وجود ندارد، 100% بر اساس اصطکاک است و می تواند لیز بخورد. اندازه گیری و تعیین تناسب پرس دشوار است و معمولاً باید فرضیاتی ایجاد شود.

در جایی که Pr فشار بین سطوح، δ مقدار تناسب پرس، d قطر شفت، d است._oقطر بیرونی توپی یا چرخ دنده است، d_iقطر داخلی شفت (اگر توخالی باشد)، μ ضریب اصطکاک بین مواد و E و ν مدول یانگ و نسبت پواسون مواد هستند.

چرخ دنده های مناسب را روی یک شفت فشار دهید

گرم کردن مواد باعث افزایش قطر می شود. بنابراین، کاهش میزان تناسب پرس، δ. این کار سوار یا پیاده شدن دنده را آسان تر می کند، اما نتیجه نهایی پس از خنک شدن یکسان است.

اگر این کار را در خانه با چرخ دنده های پلاستیکی انجام دهید. سعی کنید آنها را در فر با دمای حدوداً 175 درجه تا 200 درجه (79 درجه تا 93 درجه) گرم کنید و سپس آنها را روی شفت بکشید.

این روش قابل تنظیم است، اما نه به راحتی و ممکن است لازم باشد چندین جزء را جدا کنید تا گرما آنها را از بین نبرد.

سوراخ های متقاطع

حفاری سوراخ از طریق هاب دنده و شفت یک راه عالی برای بدست آوردن گشتاور زیاد است. همچنین از بارگیری بیش از حد شفت جلوگیری می کند زیرا در صورت زیاد شدن گشتاور پین برش (شکستن) خواهد داشت. سه نوع اصلی از پین ها برای استفاده در این برنامه وجود دارد که در زیر از ضعیف ترین به قوی ترین لیست شده اند.

سوراخ متقاطع شده با پین رول (فرینگی).

پین های رول (فناری یا شکاف دار) - این ها میله های صافی هستند که به شکل گرد در آمده اند. آنها تمایل دارند به فنر باز شوند (بنابراین پین های فنری) اجازه می دهند به اندازه کافی فشار وارد شود تا پین بیرون نخورد. من اینها را به دو گزینه دیگر توصیه می کنم.

پین های برشی - این پین ها جامد هستند و دارای یک بریدگی در نقطه میانی هستند که در آن پین به گونه ای طراحی شده است که در یک نیروی خاص از کار بیفتد. مهم است که یک پین به دست آورید که در آن شکاف در همان صفحه با قطر شفت باشد.

پین های رولپلاک - اینها فقط پین های جامد با استحکام بالا هستند. اگر سوراخ شما خیلی بزرگ است، احتمالاً باید اینها را در جای خود بچسبانید (پین های برشی نیز). اگر برنامه شما جهت یا بارگذاری را معکوس کرد، می توانید چسب را تشویق کنید که زودتر از موعد از کار بیفتد و پین به بیرون بیفتد.

هر یک از پین ها دارای مقاومت شکستگی اعلام شده ای هستند و می توانید قطر و نوع آن را بر اساس معادلات زیر انتخاب کنید. اف_sنیروی برشی، T گشتاور اعمال شده و d قطر شفت است.

این روش به شما ظرفیت زیادی برای کنترل گشتاور بیشتر می‌دهد، اما هنوز پس از حفاری سوراخ، هیچ تنظیمی ایجاد نمی‌کند. اگر بارها بهم ریخته باشید، شفت شبیه پنیر سوئیسی می شود.

مزیت اصلی این است که تقریباً هر کسی می تواند این مفصل را بسازد. تنها چیزی که نیاز دارید یک مته، مته و یک چکش است.توصیه می‌کنم ابتدا قطر کوچک‌تر 1/16 – 3/32 را سوراخ کنید و تراز خود را با خلال دندان بررسی کنید.اگر خوب است آن را به قطری که می خواهید سوراخ کنید. اگر نه، به قسمت دیگری از شفت بچرخانید و دوباره امتحان کنید.

نحوه اتصال چرخ دنده ها، چرخ دنده ها و قرقره ها به شفت

نوشته شده توسط کوری راسموسن در Gears، طراحی مکانیکی آخرین به روز رسانی در 22 اوت 2024

برخلاف چرخ دنده‌ها و شفت‌های لگو که در زیر نشان داده شده‌اند، اکثر موتورها شفت‌های کاملاً گرد دارند. این کار اتصال چرخ دنده ها، قرقره ها و چرخ دنده ها را دشوار می کند.

روش‌های اصلی اتصال چرخ‌دنده‌ها به شفت‌ها عبارتند از: چسب‌ها، اتصالات پرس، سوراخ‌های متقاطع، فشرده‌سازی، پیچ‌های تنظیم، کلید‌ها، پیچ‌های پیچ‌خورده و بوشینگ‌های قفل مخروطی. اکثر برنامه های صنعتی از کلید و / یا پیچ های تنظیم استفاده می کنند. در حالی که چسب ها و اتصالات پرس معمولاً روی کاربردهای با گشتاور کم یا سرگرمی انجام می شوند.

بیایید هر روش را بررسی کنیم و مزایا و معایب آن را بسنجیم. من همچنین از اصطلاحات استفاده خواهم کرد. چرخ دنده‌ها، قرقره‌ها، چرخ دنده‌ها و بادامک‌ها، به جای یکدیگر، زیرا این مقاله به نحوه نصب دستگاه می‌پردازد، نه اینکه چه کار می‌کند.

چسب ها

چسب ها بیشتر در کاربردهای سرگرمی با چرخ دنده های پلاستیکی استفاده می شوند. نه تنها به این دلیل که چرخ دنده های پلاستیکی نمی توانند گشتاور زیادی را تحمل کنند، بلکه به این دلیل که اندازه شفت ها از نظر قطر کوچک باقی می مانند.

تصویر از Creative Commons

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره Gears هیجان زده هستید؟

برای کلاس کارشناسی ارشد طراحی جامع رایگان مهندس مربی (ارزش 500 دلار) که شامل ماشین حساب دنده سیاره ای (مقدار 250 دلار) و خبرنامه هفتگی مهندس مربی راهنمای او می شود، ثبت نام کنید.

نام:

بهترین ایمیل:

کلاس Master Comprehensive Gear Design مجموعه ای 17 قسمتی از ویدئوها و متن است که در آن یاد خواهید گرفت:

چگونه چرخ دنده ها را اندازه کنیم تا مشبک شوند

فشار روی دندانه های چرخ دنده را محاسبه کنید

محاسبه نسبت دنده در سیستم سیاره ای

پس از اتمام این دوره شما قادر خواهید بود برای اولین بار جعبه دنده را به درستی برای برنامه های خود طراحی و مشخص کنید.

ارزش دوره و ماشین حساب در مجموع بیش از 750 دلار است! به صورت رایگان

ما به حریم خصوصی ایمیل شما احترام می گذاریم

از آنجایی که قطر شفت، استحکام نسبی اتصال چسب را افزایش می‌دهد و در هنگام استفاده از مقاومت چسب محافظه کارانه 1000 psi (7 نیوتن بر میلی‌متر) و شفت فولاد C1018، استحکام شفت تقریباً برابر با 3/16 اینچ (5 میلی‌متر) است. 54 ksi، 370 مگاپاسکال).

نتیجه گیری: استفاده از چسب برای شفت های کوچک انتخاب خوبی است

همانطور که گفته شد، اکثر تولیدکنندگان چسب مقاومت برشی دور دست حداقل 1000 psi و برخی تا 3000+ psi را تبلیغ می‌کنند. آزمایش برش لبه با چسباندن دو میله لاغر بلند به همراه چسب در یک منطقه قابل اندازه گیری انجام می شود. انتهای میله ها تا زمان شکست از هم جدا می شوند. نیرو بر مساحت تقسیم می شود و نتیجه آن مقاومت برشی لبه است.

من معمولاً در مورد تعداد کم مقاومت برشی اعلام شده در اینجا طراحی می کنم زیرا عوامل زیادی در بازی وجود دارد که می تواند مقاومت واقعی را کاهش دهد. از جمله این موارد می توان به آماده سازی سطح، کاربرد سطح، دما و رطوبت اشاره کرد.

قبل از استفاده از چسب، باید سطوح قرقره و محور را با مقداری کاغذ ماسه (200-300 گریت) یا یک سوهان ریز صاف کنید. این باعث می‌شود که چسب‌های کوچکی به آن چسبیده شود. سپس می خواهید با یک پاک کننده تمیز و چربی زدایی کنید و سپس کاملا خشک کنید. من معمولاً دوست دارم از پاک کننده ترمز استفاده کنم زیرا آن را در اطراف دارم.

برای اینکه بفهمید آیا اپلیکیشن شما در برابر گشتاور اعمال شده مقاومت می کند یا خیر. از فرمول های زیر استفاده کنید.

در جایی که Area سطح بین شفت و قرقره است، d قطر شفت، L طول همپوشانی شفت و قرقره، F نیروی برشی داخلی بین شفت و قرقره، S است._sاستحکام برشی چسب است و T گشتاور اعمال شده (یا حداکثر گشتاور) است.

با استفاده از مقاومت برشی چسب متوسط ​​1000 psi، قطر 0.19 اینچ و طول همپوشانی 0.38 اینچ، می‌توانیم دریافتیم که حداکثر گشتاور ما 43.1 اینچ است.

استفاده از روش چسب برای اتصال قرقره به شفت سه اشکال اصلی دارد

همانطور که قبلا ذکر شد گشتاور توسط قطر و قدرت چسب محدود می شود

این قابلیت وجود دارد که شفت و قرقره خارج از مرکز و/یا عمود بر هم باشند. این را می توان با تحمل بین این دو به حداقل رساند، اما نه آنقدر محکم که تمام چسب را پاک کنید.

هیچ راهی برای تنظیم یا تعویض قطعات بدون احتمال آسیب رساندن به 1 یا هر دو جزء وجود ندارد. داشتن تنظیم مهم است و این روش به هیچ وجه اجازه آن را نمی دهد.

پیوستن به شفت ها با هم؟ راهنمای ما در مورد جفت های شفت را بررسی کنید.

پرس اتصال

پرس فیتینگ یک روش آزمایش شده و واقعی برای اتصال چرخ دنده ها به شفت است. در صنعت راه‌آهن به‌عنوان روشی برای صرفه‌جویی در هزینه زمانی که مجموعه‌های چرخ‌ها فرسوده می‌شوند یا از هم دور می‌شوند، استفاده می‌شود.

جوش چرخ اصلی دارای قطر دقیق ماشینکاری شده است و سپس نوار نازکی از فولاد سخت شده در اطراف آن اعمال می شود. نوار یا "لاستیک" در واقع کوچکتر از سطح ماشینکاری شده است. این اجازه می دهد تا بند ارزان قیمت را هر از چند گاهی به جای کل مجموعه چرخ تعویض کنید.

ویدئوی زیر نشان می دهد که چگونه لاستیک با استفاده از حرارت از چرخ جدا می شود. با افزایش دما قطر باند منبسط می شود. چرخ (قطر داخلی) تقریباً به همان اندازه باقی می ماند زیرا جرم بسیار بیشتری دارد و گرما را سریعتر ساطع می کند.

در این مرحله، باند را می توان قطع کرد و باند جدید را با همان روش نصب کرد.

چون قفل مکانیکی روی آن وجود ندارد، 100% بر اساس اصطکاک است و می تواند لیز بخورد. اندازه گیری و تعیین تناسب پرس دشوار است و معمولاً باید فرضیاتی ایجاد شود.

فوق العاده آهستهماشین حساب آنلاین رایگان شفت پرس فیتیا Go Pro

در جایی که Pr فشار بین سطوح، δ مقدار تناسب پرس، d قطر شفت، d است._oقطر بیرونی توپی یا چرخ دنده است، d_iقطر داخلی شفت (اگر توخالی باشد)، μ ضریب اصطکاک بین مواد و E و ν مدول یانگ و نسبت پواسون مواد هستند.

چرخ دنده های مناسب را روی یک شفت فشار دهید

گرم کردن مواد باعث افزایش قطر می شود. بنابراین، کاهش میزان تناسب پرس، δ. این کار سوار یا پیاده شدن دنده را آسان تر می کند، اما نتیجه نهایی پس از خنک شدن یکسان است.

اگر این کار را در خانه با چرخ دنده های پلاستیکی انجام دهید. سعی کنید آنها را در فر با دمای حدوداً 175 درجه تا 200 درجه (79 درجه تا 93 درجه) گرم کنید و سپس آنها را روی شفت بکشید.

این روش قابل تنظیم است، اما نه به راحتی و ممکن است لازم باشد چندین جزء را جدا کنید تا گرما آنها را از بین نبرد.

سوراخ های متقاطع

حفاری سوراخ از طریق هاب دنده و شفت یک راه عالی برای بدست آوردن گشتاور زیاد است. همچنین از بارگیری بیش از حد شفت جلوگیری می کند زیرا در صورت زیاد شدن گشتاور پین برش (شکستن) خواهد داشت. سه نوع اصلی از پین ها برای استفاده در این برنامه وجود دارد که در زیر از ضعیف ترین به قوی ترین لیست شده اند.

سوراخ متقاطع شده با پین رول (فرینگی).

پین های رول (فناری یا شکاف دار) - این ها میله های صافی هستند که به شکل گرد در آمده اند. آنها تمایل دارند به فنر باز شوند (بنابراین پین های فنری) اجازه می دهند به اندازه کافی فشار وارد شود تا پین بیرون نخورد. من اینها را به دو گزینه دیگر توصیه می کنم.

پین های برشی - این پین ها جامد هستند و دارای یک بریدگی در نقطه میانی هستند که در آن پین به گونه ای طراحی شده است که در یک نیروی خاص از کار بیفتد. مهم است که یک پین به دست آورید که در آن شکاف در همان صفحه با قطر شفت باشد.

پین های رولپلاک - اینها فقط پین های جامد با استحکام بالا هستند. اگر سوراخ شما خیلی بزرگ است، احتمالاً باید اینها را در جای خود بچسبانید (پین های برشی نیز). اگر برنامه شما جهت یا بارگذاری را معکوس کرد، می توانید چسب را تشویق کنید که زودتر از موعد از کار بیفتد و پین به بیرون بیفتد.

هر یک از پین ها دارای مقاومت شکستگی اعلام شده ای هستند و می توانید قطر و نوع آن را بر اساس معادلات زیر انتخاب کنید. اف_sنیروی برشی، T گشتاور اعمال شده و d قطر شفت است.

این روش به شما ظرفیت زیادی برای کنترل گشتاور بیشتر می‌دهد، اما هنوز پس از حفاری سوراخ، هیچ تنظیمی ایجاد نمی‌کند. اگر بارها بهم ریخته باشید، شفت شبیه پنیر سوئیسی می شود.

مزیت اصلی این است که تقریباً هر کسی می تواند این مفصل را بسازد. تنها چیزی که نیاز دارید یک مته، مته و یک چکش است.توصیه می‌کنم ابتدا قطر کوچک‌تر 1/16 – 3/32 را سوراخ کنید و تراز خود را با خلال دندان بررسی کنید.اگر خوب است آن را به قطری که می خواهید سوراخ کنید. اگر نه، به قسمت دیگری از شفت بچرخانید و دوباره امتحان کنید.

فشرده سازیهاب ها

اگرچه روش معمولی برای اتصال چرخ دنده ها به شفت نیست، اما در دسترس است. هنگامی که چرخ دنده روی شفت لغزید، پیچ تنظیم شده سفت می شود و اصطکاک باعث حمل گشتاور می شود. ضریب را می توان به دلیل روغنی بودن شفت ها یا استفاده از ضد گرفتگی به طور ناخواسته کاهش داد. هنگام استفاده از این روش بهتر است از فلزات غیر مشابه استفاده شود.

هزینه ایجاد برجستگی در قطعات باعث می شود که این نوع روش در اکثر موارد هزینه بالایی داشته باشد.

فقط از این نوع مفصل اجتناب کنید!

پیچ ها را تنظیم کنید

روش ست پیچ (فقط) برای اتصال به شفت در قرقره های زمان بندی، چرخ دنده ها و چرخ دنده ها بسیار رایج است.

تعیین اینکه چه نوع گشتاوری می توانید از یک کوپلینگ مانند این بدست آورید دشوار است. نتیجه می تواند به دلیل ضریب اصطکاک، گشتاور اعمال شده، روانکاری رزوه ها و نوع پیچ تنظیم بسیار متفاوت باشد. معادله اصلی به صورت زیر است:

در جایی که T گشتاور خروجی، μ ضریب اصطکاک، F نیروی نرمال از یک پیچ تنظیم و d قطر دافت است.

اکثر افراد فقط پیچ تنظیم را تا حد ممکن سفت می کنند. تا زمانی که قرقره از گشتاور بیش از حد لیز نخورد، همه چیز درست می شود. با این حال، هنگامی که این کار انجام شود، به سرعت یک شیار در شفت ایجاد می کنید. این باعث می شود قطر شفت شما کوچکتر شود. بنابراین حداکثر گشتاوری که می توانید به دست آورید کاهش می یابد.

مزیت اصلی این است که این روش 100٪ برای چرخش به محور و در طول آن قابل تنظیم است. به طور کلی، این روش فقط با اندازه شفت 1/2 اینچ (13 میلی متر) یا کمتر در دسترس است.

کلیدهای

برای بیشتر کاربردهای صنعتی، استاندارد شفت های کلیددار است.تا حد زیادی هر وسیله ای که در قفسه قرار دارد در انواع سوراخ ها با شکاف های کلید موجود خواهد بود. همچنین می‌توانید آن‌ها را با سوراخ‌های ناتمام بخرید و در صورت تمایل، کلید خود را ببرید.

هنگام انتخاب اندازه سوراخ، مطمئن شوید که شافتی را انتخاب نمی کنید که برای چرخ دنده خیلی بزرگ باشد. اخیراً، من سیستمی داشتم که از یک 10-چرخ‌زن دندانی روی یک شفت 1 اینچی استفاده می‌کرد. سیستم در هنگام راه‌اندازی مقداری فشار در آن داشت و در واقع چرخ‌دنده را از وسط شکست.

توانست این کار را به راحتی انجام دهد زیرا ضخامت ماده بین قسمت بیرونی هاب و کلید فقط 1/8 اینچ بود. ما توانستیم با اضافه کردن یک دندان آن را به ¼ دوبرابر کنیم. این وضعیتی است که در آن یک اسپلاین پیچ خورده می تواند انتخاب بهتری باشید (در ادامه در مورد آن بیشتر توضیح خواهیم داد).

اکثر چرخ دنده ها از لغزش روی شفت فقط با یک یا دو پیچ تنظیم می شوند. به طور کلی، یک پیچ روی کلید و دیگری 90 درجه نسبت به آن قرار می گیرد و روی شفت فشار می آورد. برای چرخ دنده های خار، این کافی است، اما برای چرخ دنده های مارپیچ، باید درگیری مثبت بیشتری روی شفت وجود داشته باشد تا بار جانبی محاسبه شود. راه حل های ممکن عبارتند از یاتاقان های رانش، غلتک های مخروطی یا حلقه های ضربه ای.